Categorie archief: installation art

Offering the will to survive / Bruthaus Gallery

Si Puype n’existait pas, il faudrait l’inventer

… het is een boutade die nog niet tot het arsenaal van kunstenaar Peter Puype behoort, maar het had zeker gekund. Een kunstenaar die graag tegen de schenen van de goegemeente schopt, zoniet ons bedrieglijk eenzijdige geweten aan de kaak stelt, om het even welke mening je bent toegedaan, onze zorgvuldig opgebouwde overtuigingen met de grond gelijk maakt. Il faut le faire. Het is niet eens dat hij een verwijtend vingertje tot ons richt, hij richt het evengoed tot hemzelf, en zo verwijtend is zijn vinger niet eens: Puype stelt vaker simpelweg vast dan hij een mening formuleert.

Met de kunstenaar spreken betekent alle kamers van je bewuste en onbewuste intellect verkennen, tot je er je hoofd bij verliest. Ik overdrijf misschien wat, laatste keer dat ik checkte bevond mijn hoofd zich nog steeds bovenop mijn schouders. Maar het gesprek kan alle kanten uit, het vaststellen van het inherente geweld dat in de mens huist, om over te gaan naar de collectieve trauma’s die het communisme teweegbracht of het feit dat de hedendaagse kunstscène teveel afhankelijk is van subsidies, en te eindigen met het al dan niet relevant zijn van welke vorm van ideologie dan ook.

Een ideoloog, Peter Puype? Toch wel. Fanatiek progressief zelfs, moge hij mij deze gedachte vergeven. Maar toch, neem het thema dat centraal staat in zijn tentoonstelling bij Bruthaus: geweld. Hij constateert de gewelddadige natuur van de mens, zonder hierover te oordelen weliswaar, al beseft hij dat het een werkbare maatschappij in de weg kan staan. Dus zijn er regels nodig, maar zich blindstaren op deze regels zorgt dan weer voor een eenzijdige, benauwde visie van deze maatschappij. Het is een kronkel die wel meer voorkomt, maar niet noodzakelijk vast raakt in de logica. Peter heeft een visie, een wereldbeeld, dat al eens kan evolueren, zonder evenwel aan coherentie in te boeten.

Het meest sprekende beeld hiervan zijn misschien de vinkenhuisjes van zijn vader, die hij voor een installatie op het eerste verdiep van de galerij gebruikte. Een persiflage voor zijn maatschappijbeeld. Het luisteren naar vinken, en vooral hoeveel maal ze een bepaalde ingestudeerde uitroep slaan, is een volkse traditie waar mensen passioneel mee bezig zijn. Gek toch, vogels in kooien steken om te tellen hoeveel keer ze een opgedrongen oefening kunnen nadoen. Een fraai beeld geeft het niet van de maatschappij, als je het hierop projecteert. Maar toch, het absurde heeft steeds iets poëtisch…

Ceci n’est pas un Puype? Misschien net wèl.

Video Baseball Bats.

Video Machetes.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

LICENSE: Gent Jazz / Jazz Middelheim

LICENSE – ‘Creating fear as a brand’, werd op GENT JAZZ en op JAZZ MIDDELHEIM voorgesteld als een reclame campagne voor het merk LICENSE. Dit is een fictief merk zonder producten. De verscheidene slogans werden voorgesteld in 3 mupi’s (reclame zuilen die van binnenuit worden verlicht).

De titel: ‘LICENSE’ – ‘Creating fear as a brand’. Is een verwijzing naar de hedendaagse (Westerse) samenleving waarin we constant met angsten geconfronteerd worden. Elk product, elk merk, is het symbool van het succes van de Westerse samenleving geworden. Om dit succes te handhaven leeft een groot deel buiten de veilige grenzen van het Westen in onzekerheid. De producten die we consumeren zijn vaak gemaakt in bedenkelijke omstandigheden. Toch worden deze steeds met een ‘happy advertisement’ voorgesteld.

Net door het feit dat LICENSE een merknaam is en geen producten aanbiedt, kunnen we meteen verwijzen naar propaganda. Propaganda is het middel dat gebruikt wordt door totalitaire systemen om een ideologie te verkondigen. De mechanieken die gebruikt worden bij propaganda zijn gelijk aan de technieken in de reclame. Beiden willen ons denken manipuleren.

Deze manipulatie wordt versterkt door het plaatsen van reclame zuilen in de context van GENT JAZZ. Er ontstaat een verwarring, daar het publiek deze zuilen in het straatbeeld verwacht. Het onderbewustzijn wordt hier ook aangesproken, doordat het publiek zeer vertrouwd is met deze vorm van reclame, manipulatie. Terwijl ze daarbij zeer vreemd zullen opkijken eens de boodschap tot hen doorgedrongen is.

Het publiek wordt zowel objectief (plaatsing van de zuilen) als subjectief (inhoudelijke van de slogans) op de korrel genomen. Deze vorm van verwarring is een typisch kenmerk in mijn werk.

LICENSE sluit aan bij de oorsprong van jazz. De muzikanten die in de jaren ‘20 en ‘30 van de vorige eeuw (tot heden) een verbeten strijd  – een ‘tour de force’ – voerden voor culturele verandering. Zo straalt  GENT JAZZ een fris profiel uit en toont aan niet bang te zijn om het publiek een van bredere context te laten genieten.

Interview / verslag: http://www.theartcouch.be/events/license-creating-fear-as-a-brand-confronterend-werk-van-peter-puype-op-gent-jazz/

https://peterpuype.wordpress.com/2017/01/04/license-making-fear-a-brand/

https://peterpuype.wordpress.com/2017/01/07/license-creating-an-advertisement-campaign/

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

TRANSLATE

TRANSLATE (SOCIETY)

CC De Ververij / Ronse (2 februari – 4 maart)

Peter Puype / Daniël Dewaele

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De tentoonstelling confronteert de kijker met werken die betrekking hebben op contestatie, hooliganisme, frustratie, manipulatie, onvrede…

In hun werk benaderen beide kunstenaars deze maatschappelijke problemen bepaald niet op een ludieke manier (waardoor het protest zou worden afgevlakt, als grappig ervaren en aldus als “kunst” gelezen), maar houden ze er aan de onderwerpen duidelijk te benaderen, het protest afleesbaar te maken zonder daarom eenduidig en/of pamflettair te zijn.

Ongemak is wat de werken heeft gegenereerd: zowel wat maatschappelijke en ideologische fenomenen als evoluties in de wereld van de kunst betreft. Ongemak omtrent het toenemend liberalisme dat bepaalde kunstenaars in de schijnwerpers plaatst en andere de aandacht ontneemt. Een neoliberalisme dat zich weerspiegelt in het kunstenaarschap waarin succes getoetst wordt aan geldelijk gewin en statussymbool. In het discours van deze categorie kunstenaars valt amper kritiek te bespeuren. Ze zijn veeleer vertolkers van de gangbare codes die naar dit succes moeten leiden: de hogere treden van de maatschappelijke ladder en de egocentrische positie van de selfmade man. Alle pogingen die in de Romantiek ontstonden om de kunst te onttrekken aan de macht blijven dode letter. Kunst betekent voor velen nog altijd de verheerlijking van de macht. Wiens brood men eet diens woord men spreekt.

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Het werk van Dewaele en Puype gaat tegen deze stroming in.
Peter Puype maakt installaties en neemt heilige huisjes op de korrel. Soms zelfs door die letterlijk na te bouwen en te vernietigen. Of te laten vernietigen… Zijn beeldtaal is direct en trashy. Soms chaotisch en sterk verwant aan zijn eigen ervaringen en positie binnen het maatschappelijke veld. Voor de tentoonstelling TRANSLATE ontwierp hij 10 affiches die handelen over manipulatie, kwaadheid en verzet, straf en destabilisering. Daarnaast toont hij ook nog 4 video’s met “geweld” en “macht” als thema.

Dewaele’s werk is afstandelijker. Hij legt protesten vast. Of tenminste, tekens van protesten. Zo begon hij in 2005 met het fotograferen van zwarte vlaggen die her en der in het straatbeeld en in landschappelijke omgevingen opduiken. Zijn betrokkenheid bestaat erin die zaken onder de aandacht te brengen. In TRANSLATE toont hij dit vlaggenwerk of beter deze “Tekens van Onvrede”.
In het foyer presenteert hij op tafels een groot aantal taalinterventies in kranten en tijdschriften.

Dewaele’s oeuvre, dat uitgebreide fotoreeksen, teksten, video’s, documenten en interventies in het publiek domein bevat, ontwikkelde zich in de jaren zeventig. Het leunt aan bij het conceptualisme en de daaraan gerelateerde wetenschappelijke attitude. Puype is vormelijk vrijer, expressiever en agressiever. Deze twee posities vullen elkaar aan.

Wat beiden gemeen hebben is dat ze elk op hun authentieke manier de signalen vertalen die zich in de samenleving manifesteren.

De tentoonstelling TRANSLATE streeft dan ook een waarachtige dialoog na tussen twee oeuvres van twee geëngageerde kunstenaars van een verschillende generatie.

TURBULENCE / Biennale Odessa, Ukraine

http://2017.odesa-biennale.org.ua/

(video made by: Oleg Kharchenko)

De Belgische kunstenaar Peter Puype is een virtuoos criticus van de moderne kapitalistische samenleving en zijn ondeugd: consumentisme, propaganda, media zijn slechts enkele van zijn vaste doelen.

Бельгийский художник Peter Puype – скандальный критик современного капиталистического общества и его пороков: консьюмеризм, пропаганда, власть медиа – вот лишь некоторые из его постоянных мишеней. 

20621111_756096177910472_951976137181211062_n

Studio Peter Puype

We at ‘Studio Peter Puype’ are ready to challenge what the future holds.

atelier

“Nowadays, to say that we are clever animals is not to say something philosophical and pessimistic but something political and hopeful – namely, if we can work together, we can make ourselves into whatever we are clever and courageous enough to imagine ourselves becoming”.

Richard Rorty

“Human Rights, Rationality, and Sentimentality.” Truth and Progress: Philosophical Papers, Volume 3 (1998).

 

ICONOCLASM – Mediations Biënnale – Poznan – Poland.

An Iconoclast is someone who attacks and seeks to overthrow traditional or popular ideas or institutions. Mother Mary, the Holy Virgin, is in that sense a metaphor for the Westeren ideology. This work is not only an attack on the Christian Church, it’s symbolic attack on the West. On the vernisage of the group show ‘That’s All Folks’ (2010 / Bruges / Belgium / artists: Art and Language, Carlos Aires, John Isaacs, ) the visitors could throw stones to the plaster statues of the Holy Virgin. ‘Iconoclasm’ is now on view on the Mediations Biennale in Poznan, Poland.

The visitors who threw stones are unaware about the manipulation of the artist. It’s easy to play with the consciousness of the audience on an opening night of an exhibition. They just want to be a part of it and embody the artwork. A personification, as they have made it themselves. This is also the reason why some people want to pay so much money for an art work and how capitalism works. The same mechanisms of manipulation in ‘Iconoclasm’ is to be found in all religions.

Article in ‘Flash Art’: “The most intriguing highlights of the program include a show by Belgian artist Peter Puype”  http://www.flashartonline.com/2016/10/mediations-biennale-poznan/

Article in S Z U M: “Podejście kuratorów biennale do polityczności najlepiej oddaje instalacja Iconoclasm Petera Puype. Bazująca na prostej logice „daj się skusić i rozbij Maryjkę” religijna strzelnica operowała wymownym, ale łopatologicznym przekazem.”  http://magazynszum.pl/krytyka/poznanski-standard-5-mediations-biennale-fundamental

peter-puype-iconoclasm-1peter-puype-iconoclasm-3

New exhibitions: Dresden, Halberstadt, Poznan.

ERROR X – Dresden – Germany:  1.7. – 25.9.2016

Seit der Künstler Peter Puype schrieb: „Democracy for the West, Violence for the rest“/„Demokratie für den Westen, Gewalt für den Rest”,  fragen wir nach Alternativen der Art und Weise unseres Daseins,  aber solange wir funktionieren in unseren Systemen, vergessen wir die Konsequenzen unseres Konsums und unserer heutigen Werte. Wir alle wissen, dass diesem System ein Fehler vorliegt – error:x.

Media:

THE BEST OF 10TH OSTRALE INTERNATIONAL EXHIBITION – IN PICTURES

http://www.burg-halle.de/kunst/malereigrafik/bild-raum-objekt-glas/aktuelles/a/ostrale-o16/

http://www.mdr.de/sachsen/ostrale-startet-in-dresden-100_zc-ecc53a13_zs-570f6b3d.html

http://www.dnn.de/Kultur/Kultur-News/Ostrale-in-Dresden-ueberzeugt-durch-Toleranz

MKH Biennale – Halberstadt – Germany: 26.8. – 30.9. 2016

Dr. Peter Funken kuratiert die MHK-Biennale Halberstadt, die dort vom 26. August bis zum 30. September 2016 ausgerichtet wird. Unter dem Motto „Was wird sein?“ findet sie dort während des Monats der Kunst mit 12 eingeladenen Künstlern statt. „John Cage steht mit auf der Liste, denn seine Orgelmusik ‘Organ2/ASLSP’ (zu spielen für 639 Jahre!) in der St. Burchardi Kirche Halberstadt gab Anstoß für Idee und Titel der II. Biennale. Es geht um Zukünfte, die stets im heute beginnen.“ Künstlerliste: Alexander Kluge, Juliane Duda, Erich Reusch Gerd Rohling, Lisa Tiemann, Peter Pilz (zeigt Silvia Lorenz), Peter Puype, Mariana Vassileva, Georg Zey, Roland Eckelt und Tobias Hauser.

Media:

http://www.volksstimme.de/lokal/halberstadt/biennale-ausserordentlicher-kunst-monat

http://www.halberstadt.de/de/de/6,2326,1032/was-wird-sein-von-jetzt-an.html

http://www.mdr.de/kultur/kunstbiennale-halberstadt-100.html

http://www.mdr.de/sachsen-anhalt/magdeburg/biennale-halberstadt-102.html

 

Mediations Biennale – Poznan – Poland: 01. – 30.10. 2016

Fundamental bezieht sich auf die Grundlage von Freiheit, Identität und Integrität jeder Gesellschaft und ihrer Kultur. Angesichts der heutigen Konflikte wie Massenmigration von Menschen und dadurch entstehende neue Ideen in der Welt, werden wir den Dialog in Polen mit 50 Künstlern aus Afrika (Kenia, Ghana, Kongo, Senegal, Simbabwe), Indonesien, Israel, Japan, Kuba, Russland und mit 20 Künstlern aus Polen initiieren. Die junge Generation der polnischen Künstler ist aufgerufen, sich an einem Wettbewerb zu beteiligen, wobei für die 5. Mediations Biennale 10 Gewinner für “Grundlagen der Freiheit” ausgewählt werden. Das Konzept der Ausstellung und deren Anordnung wird ein internationales Kuratorenteam mit Bezug auf die Zusammenhänge von 9 Standorten in Poznań auswählen und positionieren. Die Ausstellungen werden von einer Publikation begleitet, die eine Dokumentation der Kunstwerke beinhaltet, sowie kritische Texte zu den Arbeiten und Ihren globalen Gedanken bezüglich der Thematik Fundamental enthält.