Tagarchief: Kunst

TRANSLATE

TRANSLATE (SOCIETY)

CC De Ververij / Ronse (2 februari – 4 maart)

Peter Puype / Daniël Dewaele

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De tentoonstelling confronteert de kijker met werken die betrekking hebben op contestatie, hooliganisme, frustratie, manipulatie, onvrede…

In hun werk benaderen beide kunstenaars deze maatschappelijke problemen bepaald niet op een ludieke manier (waardoor het protest zou worden afgevlakt, als grappig ervaren en aldus als “kunst” gelezen), maar houden ze er aan de onderwerpen duidelijk te benaderen, het protest afleesbaar te maken zonder daarom eenduidig en/of pamflettair te zijn.

Ongemak is wat de werken heeft gegenereerd: zowel wat maatschappelijke en ideologische fenomenen als evoluties in de wereld van de kunst betreft. Ongemak omtrent het toenemend liberalisme dat bepaalde kunstenaars in de schijnwerpers plaatst en andere de aandacht ontneemt. Een neoliberalisme dat zich weerspiegelt in het kunstenaarschap waarin succes getoetst wordt aan geldelijk gewin en statussymbool. In het discours van deze categorie kunstenaars valt amper kritiek te bespeuren. Ze zijn veeleer vertolkers van de gangbare codes die naar dit succes moeten leiden: de hogere treden van de maatschappelijke ladder en de egocentrische positie van de selfmade man. Alle pogingen die in de Romantiek ontstonden om de kunst te onttrekken aan de macht blijven dode letter. Kunst betekent voor velen nog altijd de verheerlijking van de macht. Wiens brood men eet diens woord men spreekt.

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Het werk van Dewaele en Puype gaat tegen deze stroming in.
Peter Puype maakt installaties en neemt heilige huisjes op de korrel. Soms zelfs door die letterlijk na te bouwen en te vernietigen. Of te laten vernietigen… Zijn beeldtaal is direct en trashy. Soms chaotisch en sterk verwant aan zijn eigen ervaringen en positie binnen het maatschappelijke veld. Voor de tentoonstelling TRANSLATE ontwierp hij 10 affiches die handelen over manipulatie, kwaadheid en verzet, straf en destabilisering. Daarnaast toont hij ook nog 4 video’s met “geweld” en “macht” als thema.

Dewaele’s werk is afstandelijker. Hij legt protesten vast. Of tenminste, tekens van protesten. Zo begon hij in 2005 met het fotograferen van zwarte vlaggen die her en der in het straatbeeld en in landschappelijke omgevingen opduiken. Zijn betrokkenheid bestaat erin die zaken onder de aandacht te brengen. In TRANSLATE toont hij dit vlaggenwerk of beter deze “Tekens van Onvrede”.
In het foyer presenteert hij op tafels een groot aantal taalinterventies in kranten en tijdschriften.

Dewaele’s oeuvre, dat uitgebreide fotoreeksen, teksten, video’s, documenten en interventies in het publiek domein bevat, ontwikkelde zich in de jaren zeventig. Het leunt aan bij het conceptualisme en de daaraan gerelateerde wetenschappelijke attitude. Puype is vormelijk vrijer, expressiever en agressiever. Deze twee posities vullen elkaar aan.

Wat beiden gemeen hebben is dat ze elk op hun authentieke manier de signalen vertalen die zich in de samenleving manifesteren.

De tentoonstelling TRANSLATE streeft dan ook een waarachtige dialoog na tussen twee oeuvres van twee geëngageerde kunstenaars van een verschillende generatie.

Advertenties

Verzet in beelden: Frans Masereel en Peter Puype

http://www.bildnis.be/verzet-in-beelden-bezoek-frans-masereel-in-mu-zee-onder-leiding-van-curator-ilse-roosens-artist-talk-met-kunstenaar-peter-puype/

http://www.muzee.be/nl/muzee/a208800/verzet-in-beelden-frans-masereel-en-peter-puype

Peter Puype Masereel

‘LICENSE’: creating fear as a brand.

‘LICENSE’ is an art project, questioning marketing and how the brain gets manipulated by commercials and product branding strategy.

Smart marketing campaings responding on the political, social and economical environment that surrounds us. Just make a reflection to this era of fear we are dealing with.

In 2015 Coca-Cola made a commercial about the war in Afghanistan. A solider surprises his dad by coming home, a son announces his wife’s pregnancy to his mother, a boss gives out Christmas bonuses, and a romantic soda lover even proposes to his girlfriend, all with a little help from the iconic red bottles.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

ICONOCLASM – Mediations Biënnale – Poznan – Poland.

An Iconoclast is someone who attacks and seeks to overthrow traditional or popular ideas or institutions. Mother Mary, the Holy Virgin, is in that sense a metaphor for the Westeren ideology. This work is not only an attack on the Christian Church, it’s symbolic attack on the West. On the vernisage of the group show ‘That’s All Folks’ (2010 / Bruges / Belgium / artists: Art and Language, Carlos Aires, John Isaacs, ) the visitors could throw stones to the plaster statues of the Holy Virgin. ‘Iconoclasm’ is now on view on the Mediations Biennale in Poznan, Poland.

The visitors who threw stones are unaware about the manipulation of the artist. It’s easy to play with the consciousness of the audience on an opening night of an exhibition. They just want to be a part of it and embody the artwork. A personification, as they have made it themselves. This is also the reason why some people want to pay so much money for an art work and how capitalism works. The same mechanisms of manipulation in ‘Iconoclasm’ is to be found in all religions.

Article in ‘Flash Art’: “The most intriguing highlights of the program include a show by Belgian artist Peter Puype”  http://www.flashartonline.com/2016/10/mediations-biennale-poznan/

Article in S Z U M: “Podejście kuratorów biennale do polityczności najlepiej oddaje instalacja Iconoclasm Petera Puype. Bazująca na prostej logice „daj się skusić i rozbij Maryjkę” religijna strzelnica operowała wymownym, ale łopatologicznym przekazem.”  http://magazynszum.pl/krytyka/poznanski-standard-5-mediations-biennale-fundamental

peter-puype-iconoclasm-1peter-puype-iconoclasm-3

Letterpress on blueprint paper

6 prints with wooden letterpress blocks on blueprint papers from Poland (Communist era).

  • Democracy In The West, Violence For The Rest. (30/45cm)
  • Consume And Kill. (42/60cm)
  • Show No Mercy. Dehumanisation (30/90m)
  • Dissident. (30/65cm)
  • Nature Is A Cruel Beast. (60/50cm)
  • It’s The Final Count Down. (30/45cm)

Editions: 6/6

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Propaganda Project – MKH Biennale – Halberstadt – Germany – Aug ’16.

2 Posters made for the MKH Biennale – Halberstadt – Germany

“Ich bin, was Du vergessen hast”

“Wenn Du Deine Ambitionen hinter Dir läßt, wirst Du ein Heiler sein für alle”

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

EXILE TRAVEL (travel agency)

Peter Puype’s plastic work, which comprises installations, videos, drawings and graphic work, centre on social criticism. He tackles this theme head-on without restraint, which at times incurs some displeasure in some people, and thus takes a stance that leaves him as visual artist assailable but above all sharp and authentic. Puype likes to poke at our Achilles’ heel: we are continuously swayed by the illusion that well-being will be gained through freedom and democratic principles, whilst we are daily confronted with the power of capital, the manipulations of the media and attacks on independent and freethinking.

Even in provincial towns store chains are taking the place of small-scale and authentic businesses. Shopping streets are recognisable feasts packed with commercial codes. They offer certainties, fixed ingredients: some chains are omnipresent, their style, their shopping windows, their logos clearly recognisable. They show codes we are familiar with. They offer sameness too: ready-to-wear clothes are of their nature identical anywhere, the jobs vacancies displayed in the windows of temporary post offices are equally temporary, charter flight offer modern free individuals the false belief that they are free to choose their bearings. Every average travel agency has a trip to the Dominican Republic or Tenerife on offer, an enchanting reward for a year’s hard work. The Gaza Strip, Chernobyl, or Aleppo are not among the destinations. We prefer palm trees and sangria; wisp of smoke and roadblocks are firmly restricted to news broadcasts. We applaud globalisation and consumer goods and information. But we keep strangers, unlike minded people and conflicts at an arm’s length. Puype’s travel bureau, Exile Travel, leaves little room for easygoing ignorance. Travellers from all the corners of the world are arriving in our parts, often propelled by pressing issues, often in the hope of finding happiness and stability. Their journey has nothing to do with idyllic cruising. The dealing with a new culture and its accompanying codes rarely goes smoothly. Trips of this nature cannot be found in glossy brochures and cannot be booked with an overly

friendly consultant.

Video:

part 1  –  part2   –  part 3

(mail for more info and video’s : info@peterpuype.be)

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Exile Tavel in Brussels: http://inbetweenartspace.wordpress.com/2014/10/15/exile-travel-hosts-bleri-lleshi-next-tuesday-october-21th/

CATALOGUS TEKST: Peter Puype trekt in zijn plastische werk volop de kaart van maatschappijkritiek. Hij doet dat zelfs niet omfloerst of omzwachteld en neemt daarmee als kunstenaar een kwetsbare maar scherpe en authentieke plaats in. Puype nijpt graag in onze achillespees: onze blijvende waan van welstand door vrijheid en democratische principes, terwijl we dagelijks geconfronteerd worden met macht door kapitaal, mediamanipulatie en aanvallen op ons onafhankelijk vrij denken.

Winkelketens nemen zelfs in de kleinste provinciesteden grotendeels de plaats in van kleine, authentieke handelszaken. Winkelstraten zijn inwisselbare festijnen van commerciële codes. Er zijn zekerheden, vaste ingrediënten: bepaalde ketens vind je overal, duidelijk herkenbaar door hun stijl, hun vitrinekleuren, hun logo’s. Vertrouwde codes. Eenheidsworst ook: confectie is in sé overal dezelfde, de jobs in de vitrines van de interimkantoren even tijdelijk, de reizen met chartervluchten even veel illusie van eigentijdse vrije mensen om te gaan en te staan waar je maar wil. In een gemiddeld reisbureau vind je vlotjes een trip naar een Dominicaans resort of een weekje Tenerife, als lonkende beloning voor een jaartje werken. Een weekje Irakese of Syrische hel behoren niet tot het standaard aanbod. We gaan voor palmbomen en Sangria. Rookpluimen en wegversperringen laten we voor de journaals. Globalisering van consumptiewaar en informatie juichen we graag toe. Maar vreemd volk, andere mentaliteiten en conflicten houden we graag buiten de stadspoorten. In het tijdelijk reisbureau  “Exile travel” dat Puype opende in de Kortrijkstraat, is er weinig ruimte voor dat gezapige negeren. Van de vier windstreken komen reizigers aan in onze contreien, vaak op weg om heel andere en prangende redenen, in de hoop elders, ook bij ons, geluk en stabiliteit te vinden. Hun reis is allesbehalve een idyllische trip. Ook de confrontatie met een nieuwe cultuur en andere codes verloopt zelden vlekkeloos. Het zijn het soort reizen die niet geboekt worden door een breed glimlachende consulent en niet in glossy brochures belanden.

Tekst: F. Van Laere – Curator Questa

Focus TV:

http://www.focus-wtv.tv/video/publi-cuesta

Het Nieuwsblad, 22 september 2012:

http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20120921_00305573